نشست ۶۲؛ روایت تعزیهخوانان کاشانی بر اساس مصاحبههای مؤسسه احیای فرهنگ کاشان
شصتودومین و هشتمین نشست تخصصی مرکز پژوهشی کاشانشناسی در سال ۱۴۰۵ با محوریت «تاریخ شفاهی تعزیهخوانان کاشانی» روز هفتم اردیبهشت ۱۴۰۵ در سازمان مرکزی، سالن شهید سلیمانی برگزار شد. در این نشست، آقای دکتر محمد خداداد نوشآبادی بهعنوان مهمان ارجمند حضور داشت و آقای دکتر حیدری و خانم خسروی نیز ایشان را همراهی کردند.
دکتر نوشآبادی که علاوه بر پژوهشگری تعزیه، خود از مجریان و اجراکنندگان فعال این هنر آیینی است، در ابتدای سخنان خود به خاستگاه فرهنگی خویش اشاره کرد و گفت: «ما در منطقه فرهنگی کاشان رشد کردهایم و زادگاه من نوشآباد است؛ جایی که مردم در نهایت توان و همت، آیینهای عاشورایی را در بالاترین سطح برگزار میکنند.»
وی درباره ویژگیهای برجسته آیینهای عاشورایی در این منطقه توضیح داد: نخست، استمرار این آیینها در طول سال است؛ بهگونهای که گروهی از مردم همواره مشغول برنامهریزی، آمادهسازی و فراهم کردن مقدمات برگزاری مجالس سوگواریاند. دوم، مشارکت گسترده مردم است؛ جمعیتی بسیار زیاد که گاهی سبک زندگی خود را نیز بهسبب حضور در این آیینها تغییر دادهاند. او افزود که بسیاری از جوانان بهجای وسایل متداول، دهها رأس اسب برای مجالس تعزیه خریداری و نگهداری میکنند و برخی دیگر جامهداری و حفاظت از پوشاک آیینی را در فضاهای زیرین حسینیهها بر عهده دارند.
دکتر نوشآبادی در ادامه درباره تجربه شخصی خود در عرصه تعزیه گفت که از ۱۸ سالگی به اجرای تعزیه پرداخته و با استادانی چون حاج رضا حیدری، نرگسخوانی و صفری همکاری داشته است. او بیان کرد که در نقش شمر بهعنوان مخالفخوان اجراهای متعددی انجام داده و این مسیر را مبنای ورود جدیتر خود به پژوهش در حوزه تعزیه دانسته است.
در بخش پایانی نشست، حاضران درباره اهمیت ثبت تاریخ شفاهی تعزیهخوانان، ضرورت مستندسازی سنتهای آیینی کاشان و نقش نوشآباد در گسترش این هنر کهن به بحث و گفتوگو پرداختند. این نشست با تأکید بر ظرفیتهای پژوهشی منطقه و لزوم ادامه پروژههای تاریخ شفاهی آیینی به کار خود پایان داد.
نظر شما :